Archive for the ‘Ohjajoh?’ Category

Werk

300.000 studenten worden opgeleid voor een robotbaan, aldus de Volkskrant. Je zou dit artikel kunnen lezen, maar de kop zegt al genoeg. Inderdaad, de invulling van werk gaat anders worden, wen er alvast maar aan.

Accepteren dat dit eraan komt, dus accepteren dat niet iedereen meer 36 uur per week kan werken, dus het werk verdelen? Werk en beloning scheiden? Het kán, vroeger waren kerk en staat ook één, nu niet meer.

Men zal zich moeten gaan afvragen: is werk nog wel werk? Wat is werk? Wat wordt de betekenis van werk? Wat nu werk heet, wordt misschien wel nuttige dingen doen naar eigen goeddunken, los van beloning of salaris. Kunnen we die vrijheid aan?

Veel mensen stellen werk gelijk aan discipline. Zoals de gemeente Rotterdam, die 'die luie uitkeringstrekkers wel eens even orde en tucht bij zal brengen'. Een taakstraf voor werkloosheid (lees hier meer).

 

Dit alles staat haaks staat op de zo bevochten individualisering van de maatschappij. Waarom hebben we een overheid die de ongelukkigen door de gehaktmolen van de verplichting wil halen? Willen we brave eenheidsworst? Die niet meer kan en wil nadenken?

Waarom wennen we niet vast aan het idee dat het anders moet en kan? De overheden zouden al best een heel klein stapje in die richting kunnen zetten, maar lijken het niet te willen.

 

Volg, waardeer of hertweet:

Blogtest

Uiteraard kun je in de media altijd tegenstellingen vinden. Zet die op een grappige manier naast elkaar, lekker kort-door-de-bocht en je hebt een column. Tegenwoordig kom je om in de columns. Hieronder wat Lorem Ipsum, ik ben nog bezig met de opmaak, geduld.

Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere. Dicimus aliquem hilare vivere; Quae ista amicitia est? Roges enim Aristonem, bonane ei videantur haec: vacuitas doloris, divitiae, valitudo; Duae sunt enim res quoque, ne tu verba solum putes. Dici enim nihil potest verius. Facile est hoc cernere in primis puerorum aetatulis. Quid iudicant sensus? Suo genere perveniant ad extremum; Mihi enim satis est, ipsis non satis.

Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere. Dicimus aliquem hilare vivere; Quae ista amicitia est? Roges enim Aristonem, bonane ei videantur haec: vacuitas doloris, divitiae, valitudo; Duae sunt enim res quoque, ne tu verba solum putes. Dici enim nihil potest verius. Facile est hoc cernere in primis puerorum aetatulis. Quid iudicant sensus? Suo genere perveniant ad extremum; Mihi enim satis est, ipsis non satis.

Volg, waardeer of hertweet: